Jesteś tutaj: Blog Mindfulness - Przeszłość, przyszłość... a gdzie teraźniejszość?

Mindfulness - Przeszłość, przyszłość... a gdzie teraźniejszość?

#mindfulness #tuiteraz #uważność

11:34, dnia 27 luty 2021r.
306
0

Przeszłość, przyszłość... a gdzie teraźniejszość?

Serce i umysł bezustannie przebywają w przeszłości (rozpamiętując), albo myślami wybiegają w marzenia, plany, czekające (lub nie) trudności.

I tak traci się wewnętrzną równowagę. Doprowadza do stanów lękowych lub wpędza w nałogi. W nawale obowiązków, wspomnień i planów, zatraca naturalną zdolność - bycia w pełni obecnym. To co tu i teraz, przecieka między palcami.

A to teraźniejszość jest tym, co można mieć w garści. Tylko trzeba umieć wprowadzać umysł w stan skupienia (dzięki technice mindfulness). Po co? By nauczyć się koncentracji i relaksu oraz sposobów na walkę ze stresem i napięciem. Doceniać wszystkimi zmysłami to, co jest i dzieje się obecnie. Nie rozdrapywać ran. Nie drżeć przed oczekiwaniami. Żyć pełnią życia.

Kolejny wymysł coachów, czy może jednak...

Mindfulness, czyli co? Termin ten tłumaczony jest jako "uważna obecność"/„pełnia obecności”. To początek podróży w głąb siebie, pierwszy krok by zapanować nad myślami i emocjami. To celowe i świadome kierowanie całej uwagi na to, co przeżywa się w chwili obecnej. Przy włączeniu myśli, doznań, uczuć. Z równoczesnym zachowaniem postawy nieoceniania i zaciekawienia (bez osądów „dobre”/”złe”).

Uważność polega na byciu całkowicie obecnym, wobec doświadczeń płynących zarówno z zewnątrz (od innych) jak i z wewnątrz (własne myśli, wrażenia). To umiejętność zatrzymania się i pobycia z tą jedną, przelotną emocją. Przyjrzenie się tej jednej myśli.

Mindfulness pozwala na oderwanie od nawykowego sposobu reagowania na bodźce (szczególnie negatywne). To obserwacja pozbawiona oceny, krytyki. Nawiązanie życzliwego kontaktu z sobą i swoim przeżywaniem danego momentu. Uwolnienie od głosu wewnętrznego krytyka.

Brzmi dobrze, ale jak to zrobić?

Aby osiągnąć uważną obecność, należy się wyciszyć i zharmonizować. Pozostawić za sobą sprawy dnia codziennego. Uspokoić myśli i skupić się na oddechu. To pozwoli zrelaksować się na tyle, by wyłączyć gonitwę myśli, rozluźnić ciało, zredukować ból i stres. A w dłuższej perspektywie, polepszyć kondycję psychiczną i fizyczną.

Odprężenie powoduje odczucie wewnętrznej równowagi i skupienie na tym, co się dzieje w ciele i umyśle. Daje przestrzeń na naukę nowych reakcji. Uświadamia, jak pojedyncza myśl powoduje emocje i wpływa na ciało. To wyłączenie „autopilota”.

Każda (najbardziej prozaiczna czynność), może być treningiem mindfulness. Choćby np. mycie naczyń. Uruchomić przy tym należy wszystkie zmysły. Skupić się na temperaturze wody. Tym jak przepływa między palcami. Fakturze gąbki. Pienieniu się płynu. Zapachu. Ruchu dłoni podczas mycia, etc, etc. Spowolnienie aktywności pozwoli przyjrzeć się temu, co „składa się” na chwilę obecną. Zobaczyć, jak szybko pojawia się akceptacja, otwartość, życzliwość, cierpliwość, ale również spokój, w radzeniu sobie z trudnymi emocjami.

Wiadomo już jak, ale do końca nie wiadomo po co...

Mindfulness dla zdrowia jest zbawienny. Pomaga nie tylko w depresji, na stany lękowe i uzależnienia. Poprawia świadomość ciała i zmianę poczucia „ja" (mniej myślenia, a więcej odczuwania siebie). Uczy podejmowania lepszych decyzji i radzenia z emocjami. Ułatwia zasypianie i wzmacnia odporność. Zwiększa kreatywność. Pomaga działać mniej automatycznie.

Dodatkowo ma ogromne znaczenie w odżywianiu. Jedzenie, to często czas na inne aktywności: oglądanie telewizji, szukanie czegoś w internecie, pracowanie. Bez poświęcania uwagi na smak czy porcje. Tym samym nie ma kontroli posiłków, co może prowadzić do nadwagi.

Co jeszcze osiągnąć można dzięki treningowi mindfulness? Buduje poczucie wartości i zdolność do samowspółczucia (dobrostan psychiczny).

Podstawowe zasady uważności w „pigułce”

  1. Oddychanie świadomie
    Oddech zakotwicza w chwili. Gdy pojawia się rozproszenie, trzeba skierować ponownie na niego uwagę. Spokojny wdech, i opanowany wydech. To pozwoli wrócić do tu i teraz.
  2. Skupianie uwagi na jednej rzeczy
    Wykonując „zadanie”, należy skoncentrować na nim całą uwagę. Robiąc wszystko naraz, nie robi się niczego jak trzeba. W treningu uważności liczy się jakość i staranność. Warto podzielić czynność na kilka etapów i skupiać się jednakowo na każdym z nich. Nie planować na styk. Mieć przestrzeń (także na błędy).
  3. Nie robić wszystkiego „jak zawsze”
    Zrobić coś inaczej. Zmiany w codziennej rutynie nadają momentom rangę przeżyć. Umysł kocha nowości.
  4. Zauważać myśli i emocje
    Zadawać sobie pytania: Co teraz czuję? O czym teraz myślę? Każdorazowe uświadomienie myśli i emocji, to krok do dobrej relacji z samym sobą. Poznania i zrozumienia siebie. Nie można dać szczęścia innym samemu będąc nieszczęśliwym.
  5. Być (po prostu)
    Przestawić się z trybu działania w tryb bycia. Cele zaczną realizować się same, gdy zaczyna się funkcjonować z poziomu głębokiego kontaktu z samym sobą. Zastosować „reset” i wyłączyć się z chaosu, w którym się żyje. Wsłuchać w siebie, w swoje emocje. Świadomie życie to kreacja siebie i własnego otoczenia – aktywne działanie, a nie bierne przyglądanie się biegowi wydarzeń. Postępowanie w taki sposób, by kierować swoją moc na realizację pragnień i bycie szczęśliwym człowiekiem tu i teraz.

Panuje moda na uważność. Pokazywana jest jako technika, służąca osiąganiu osobistego sukcesu i samozadowolenia. To dobry wstęp do prawdziwej praktyki, gdyż dotyka tego, co pobrzmiewa w każdym. Tu pojawia się szansa wyciszenia na tyle, by usłyszeć swoje wnętrze. Tu następuje zwrócenie uwagi na to, że pozostając tylko w świecie fizycznym, jest się niekompletnym i nie korzysta się z wachlarza możliwości, umiejscowionego poza nim. Zharmonizowanie w obserwacji, da dostrzeganie potrzeb jedności i odnalezienie swojego miejsca we wszechświecie. To początek wędrówki w głąb siebie, by przykładem Duchowych Mistrzów, wejść w prawdziwą medytację, która otwiera umysł, uwalnia od ograniczeń.

Z odtwórców cudzych planów i projektów, zmienia  w świadomych i niezależnych, twórców lepszej rzeczywistości. Początkowy natłok myśli niech nie odstrasza. Wszystko co nowe i nieznane, wymaga praktyki i ćwiczeń. Nie wolno oczekiwać natychmiastowych efektów.

Kiedy pojawi się spokój i harmonia, wtedy przychodzi czas na odkrywanie prawdy o sobie - o tym kim jest człowiek i jakie posiada paranormalne zdolności: jasno-widzenie, jasno-słyszenie, kontakt z Bogiem, podróże po zaświatach, wpływ na  rzeczywistość, moc uzdrawiania. To naturalne zdolności każdego człowieka. Przychodzi czas na budzenie  świadomości. Każdy może stać się lepszym człowiekiem i zyskać z tego powodu większy wpływ na swoje życie. Jest to chyba najtrudniejsza praca na świecie, ale równocześnie jedna z niewielu, które naprawdę warto wykonać. By na drodze samodoskonalenia, stać się równocześnie spełnioną indywidualnością jak i harmonijnym elementem całości.

Wszystkie prawa zastrzeżone.
popko.pl 2021